باغبانی و پرورش گل و گیاه

کمبود آهن در گیاهان : نقش آهن در گیاهان زینتی

کمبود آهن در گیاهان : نقش آهن در گیاهان زینتی

نقش آهن در گیاهان زینتی

آهن یکی از معمول ترین کمبودها را در تولیدات گلخانه ای دارد. کلات و سولفات آهن می تواند جداگانه برای کمبود آهن تهیه شوند. کمبود آهن اغلب بعلت pH بالای محیط بوده و pH محیط قبل از اعمال تیمار جهت رفع علائم کمبود آهن باید آزمایش شود.

 

 آهن بیش از حد ممکن است کمبود منگنز ایجاد کند. سمیت آهن ممکن است در گل حنا
(Impatiens hawkeri)، شمعدانی (Pelargonium x horturum) و گل جعفری (Tagetes)
مشاهده شود (دُل و ویلکینز، ۱۹۹۹). عناصر میکرو با آب آبیاری و
خاکی اعمال شده و علائم کمبود و سمیت آن در pH زیاد مشاهده می شود.
این عنصر جزء تشکیل دهنده سیتوکروم ها (برای فتوسنتز ضروری هستند). جهت تثبیت نیتروژن و
تنفس ضروری می باشد. آهن در فرم Fe2+  مفید می باشد. در بین ریزمغذی ها، آهن به میزان
بیشتری برای گیاهان مورد نیاز می باشد. آهن بخشی از گروه کاتالیزور در بسیاری از آنزیم های
اکسیداسیون و احیاست و جهت سنتز کلروفیل نیز موردنیاز است.
 آهن یکی از اجزای تعدادی از آنزیم های اکسیداز (هاپکینز، ۲۰۰۸)، کاتالاز
و پراکسیداز (مایر و همکاران، ۱۹۷۳؛ هاپکینز، ۱۹۹۹؛ فینک، ۱۹۸۶)می باشد. آهن با دخالت در
اکسیداسیون الکترون در تبدیل ۱- آمینوسیکلوپروپان _کربوکسیلیک اسید(ACC) به اتیلن و سنتز
اتیلن نقش دارد و در سلول هایی که کمبودآهن دارند
تشکیل اتیلن بسیار کند می باشد( مارشنر، ۱۹۹۵).
همچنین جهت سالم ماندن ریبوزوم در ساختن پروتئین نقش دارد. آهن به عنوان گروه پروستیک
پروتئین هایی مانند کاتالاز، پراکسیداز، و سوپراکسید دسموتاز در نابودی رادیکال های آزاد اکسیژن
درگیاه نقش دارد (قربانلی وبابالار، ۱۳۸۲). اهمیت آهن در تغذیه گیاهی با توجه به راهبردهایی که
گیاهان برای جذب این عنصر تحت شرایط تنش آهن
به کارمی گیرند، مورد تأکید قرار گرفته است (مارشنر، ۱۹۹۵).

کمبود آهن در گیاهان

 کمبود آهن تغییرات مورفولوژیک و بیوشیمیایی زیادی را در ریشه های دولپه ای ها و تک لپه ای
های غیر گرامینه ایجاد می کند (هاپکینز، ۱۹۹۹). کمبود آهن در گیاه تشکیل هیدرات کربن را
کاهش می دهد (فینک، ۱۹۸۶) و موجب از بین رفتن
همزمان کلروفیل و تخریب ساختمان کلروپلاست می شود.
 کلروز ابتدا در بین رگبرگ های جوان ترین برگ ها مشاهده می شود، زیرا تحرک آهن
در گیاه بسیار کم است و آهن نمی تواند از برگ های قدیمی تر به برگ های جوان  تر حرکت کند.
کلروز ممکن است تا رگبرگ ­ها هم پیشروی کند و اگر کمبود آن خیلی شدید باشد، برگ ­ها سفید
می­شوند (هاپکینز، ۱۹۹۹). دوبی و همکاران (۲۰۰۰) اثر آهن را در غلظت ۲۸ میلی­گرم در لیتر بر
متابولیسم گیاه نخود فرنگی بررسی نمودند و نتیجه گرفتند که در غلظت ­های کمتر از ۶/۵ میلی ­
گرم در لیتر بیومس، عملکرد اقتصادی، کلروفیل و فعالیت کاتالاز و پیروکسیداز کاهش می­ یابد.
اثرات کمبود آهن را می­توان شرح داد که، در نقاط رشدی جدید بین رگبرگ ها کلروزه و معمولا رگبرگ
ها بسیار سبز می­شود. گهگاه لبه  برگ ها نیز نکروزه شده و این عنصر غیر متحرک است. بنابراین
علائم کمبود در برگ های بالایی قابل رویت می­باشد (دول و ویلکینز، ۱۹۹۹). راه حل کلروزه شدن
استفاده از کلات آهن و کم کردن pH خاک می ­باشد. همچنین از اثرات سمیت آهن، کوتاه ماندن
گیاه، ظهور لکه­ های نکروتیک و کلروتیک در لبه­ های برگ ها و به ندرت رنگ برنزی یا مایل به قرمز به
خود می­ گیرد (دُل و ویلکینز، ۱۹۹۹).
«مطالب پیشنهادی به شما»

درباره نویسنده

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.