تفریح و سرگرمی، مطالب جالب و خواندنی

گلچین اشعار زیبای سیمین بهبهانی

گلچین اشعار زیبای سیمین بهبهانی

گلچین اشعار

http://tehranmall-co.ir/wp-content/uploads/2015/10/94785945325070871617.jpg

مرا هزار امید است و هر هزار تویی

مرا هزار امید است و هر هزار تویی                               شروع شادی و پایان انتظار تویی

بهارها که ز عمرم گذشت و بی تو گذشت

                               چه بود غیر خزانها اگر بهار تویی

دلم ز هرچه به غیر از تو بود خالی ماند

                               در این سرا تو بمان ! ای که ماندگار تویی

شهاب زود گذر لحظه های بوالهوسی است

                               ستاره ای که بخندد به شام تار تویی

جهانیان همه گر تشنگان خون منند

                               چه باک زان همه دشمن، چو دوستدار تویی

دلم صراحی لبریز آرزومندی است

                               مرا هزار امید است و هر هزار تویی

_______________________

شمع جمع

ای نازنین !‌ نگاه روان پرور تو کو ؟                                     وان خندهٔ ز عشق پیام آور تو کو ؟

ای آسمان تیره که اینسان گرفته ای

                                     بنما به من که ماه تو کو ؟ اختر تو کو ؟

ای سایه گستر سر من ،‌ ای همای عشق

                                    از پا فتاده ای ز چه ؟ بال و پر تو کو ؟

ای دل که سوختی به بر جمع ، چون سپند

                                   مجمر تو را کجا شد و خاکستر تو کو ؟

آخر نه جایگاه سرت بود سینه ام ؟

                                   سر بر کدام سینه نهادی سر تو کو ؟

ناز از چه کرده ای ، چو نیازت به لطف ماست ؟

                                   آخر بگو که یار ز من بهتر تو کو

سودای عشق بود و گذشتیم ما ز جان

                                  اما گذشت این دل سوداگر تو کو ؟

صدها گره فتاده به زلف و به کار من

                                  دست گره گشای نوازشگر تو کو ؟

سیمین !‌ درخت عشق شدی پاک سوختی

                                  اما کسی نگفت که خاکستر تو کو ؟

__________________

چه گویمت ؟ که تو خود با خبر ز حال منی

چه گویمت ؟ که تو خود با خبر ز حال منی

                               چو جان، ‌نهان شده در جسم پر ملال منی

جنین که می گذری تلخ بر من، از سر قهر

                                گمان برم که غم انگیز ماه وسال منی

خموش و گوشه نشینم، مگر نگاه توام

                                لطیف و دور گریزی، مگر خیال منی

ز چند و چون شب دوریت چه می پرسم

                                 سیاه چشمی و خود پاسخ سوال منی

چو آرزو به دلم خفته ای همیشه و حیف

                                 که آرزوی فریبنده ی محال منی

هوای سرکشی ای طبع من، ‌مکن! که دگر

                                 اسیر عشقی و مرغ شکسته بال منی

__________________

گفتا که می بوسم تو را

گفتا که می بوسم تو را، گفتم تمنا می کنم                                 گفتا اگر بیند کسی، گفتم که حاشا می کنم

گفتا ز بخت بد اگر، ناگه رقیب آید ز در

                                 گفتم که با افسونگری، او را ز سر وا می کنم

گفتا که تلخی های می گر نا گوار افتد مرا

                                 گفتم که با نوش لبم، آنرا گوارا می کنم

گفتا چه می بینی بگو، در چشم چون آیینه ام

                                 گفتم که من خود را در آن عریان تماشا می کنم

گفتا که از بی طاقتی دل قصد یغما می کند

                                 گفتم که با یغما گران باری مدارا می کنم

گفتا که پیوند تو را با نقد هستی می خرم

                                 گفتم که ارزانتر از این من با تو سودا می کنم

گفتا اگر از کوی خود روزی تو را گفتم برو

                                 گفتم که صد سال دگر امروز و فردا می کنم

_______________________

«مطالب پیشنهادی به شما»

درباره نویسنده

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.